...zebranie założycielskie klubu odbyło się 29 czerwca 1921 roku?

Nasi trzecioligowi rywale

Niewiele ponad tydzień pozostało do inauguracji III ligi lubelsko-podkarpackiej na Wieniawie. To dobry moment, aby kontynuować nasz trzecioligowy raport. W drugiej części przedstawiamy sylwetki naszych przeciwników z województwa lubelskiego.

 

Orlęta Łuków
Łukowski Klub Sportowy Orlęta został założony w 1923 roku. Lublinianka z Orlętami mierzyła się wielokrotnie na różnych szczeblach rozgrywkowych. Łukowianie przez kilkanaście sezonów występowali w III lidze. W sezonie 1997/98 zajęła w niej pierwsze miejsce, ale reorganizacja rozgrywek wymusiła na Orlętach rozegranie dwumeczu barażowego ze Stalą Sanok. Po remisie w Łukowie, Stal zwyciężyła u siebie i rozwiała marzenia o awansie Orląt, które w kolejnych rozgrywkach zanotowały katastrofalny wynik. Po stronie sukcesów łukowska drużyna notuje także 1/32 finału Pucharu Polski w sezonie 2001/2002 (a nie jak mylnie podają wszystkie źródła sezon wcześniej), gdzie poległa z KSZO Ostrowiec 2:5.
Łukowianie rozgrywają swoje mecze domowe na stadionie przy ul. Warszawskiej. Według różnych źródeł obiekt ma pojemność 2-3 tys. miejsc, w tym 674 lub 768 siedzących. Stadion Orląt jest swoistą twierdzą tej drużyny. W rozgrywkach IV ligi goście nie potrafili wygrać w Łukowie przez ponad rok (16 meczów).
Kadra Orląt opiera się w większości na wychowankach i zawodnikach z regionu. Zdolna młodzież w połączeniu z kilkoma doświadczonymi graczami jest mieszanką wybuchową i niezwykle skuteczną. W minionych rozgrywkach IV ligi najskuteczniejszymi graczami byli pomocnik Sylwester Buga (18 goli) i napastnik Michał Botwina (12). W rundzie jesiennej ubiegłego sezonu w składzie łukowian znajdował się ich najlepszy zawodnik w historii – Dariusz Solnica, mający ponad 90 występów w Ekstraklasie. Łukowskie Orlęta mają również prężną sekcję podnoszenia ciężarów, z której wywodzą się olimpijczycy, bracia Marcin i Robert Dołęga.

Podlasie Biała Podlaska
Historia Podlasia Biała Podlaska jest dość zagmatwana. W 1950 roku powstaje Unia, która później przemianowana jest na Spójnię, a w 1957 roku po fuzji z Krzną Biała Podlaska powstaje RKS Podlasie. W roku 1974 Podlasie zostaje zlikwidowane, gdyż z połączenia Krzny, AZS-u i Podlasia powstaje RAKS, przemianowany później na AZS. Dziesięć lat później następuje reaktywacja Podlasia. W 1995 roku Podlasie łączy się z AZS-em i jako MKS Podlasie występuje w polskiej lidze do dziś. Największym osiągnięciem podlaskiej drużyny są występy w III lidze, gdzie zespół trzykrotnie zajmował 2 miejsce.
Zespół z Białej Podlaskiej jest gospodarzem stadionu przy ul. Piłsudskiego. Pojemność obiektu znów zależy od źródeł – strona Podlasia podaje 3 tys. (500 siedzących), natomiast portal 90minut 2,5 tys. (wszystkie siedzące).
Kadra Podlasia niemal w całości składa się z młodzieży wywodzącej się z akademii TOP-54 (której wychowankiem jest Ariel Borysiuk z Kaiserslautern) i Jagiellończyka Biała Podlaska. Najskuteczniejszym zawodnikiem w poprzednim sezonie był napastnik Wojciech Hołoweńko, który z 17 golami został królem strzelców III ligi lubelsko-podkarpackiej. Drugi z napastników – Tomasz Gawroński zdobył 8 goli, co łącznie dało temu duetowi ponad połowę dorobku drużyny w trzecioligowym sezonie. Na przestrzeni ostatnich lat warto wspomnieć o byłych już zawodnikach Podlasia – Wojciechu Jarzynce (występy w ekstraklasowej jeszcze Stali Mielec i wydatny udział w awansie Górnika Łęczna) oraz Dmitriju Jekimowie, doświadczonym golkiperze z Rosji, mającym za sobą wiele występów w białoruskiej ekstraklasie i mistrzostwo tejże z Dinamem Mińsk.

Avia Świdnik
Drużyna ze Świdnika została założona w 1952 roku jako Zakładowe Koło Sportowe Stal WSK Świdnik. Pięć lat później zmieniono nazwę na Fabryczny Klub Sportowy Avia, a w roku 2000 FKS zastąpiło Gminno-Powiatowe Towarzystwo Sportowe. Avia przez 21 sezonów występowała w rozgrywkach II ligi, zajmując w sezonie 1981/82 5 miejce, co jest najlepszym wynikiem w historii. Świdniczanie odnosili też sukcesy w Pucharze Polski. W sezonie 1961/62 przegrali w 1/16 finału z ŁKS 0:1, natomiast w sezonie 1985/86 jako trzecioligowiec awansowali do 1/4 finału zostawiając w pokonanym polu Ruch Chorzów. W ćwierćfinale dwukrotnie lepsza okazała się Pogoń Szczecin wygrywając 3:2 i 2:1.
Avia swoje domowe mecze rozgrywała na stadionie przy ul. Sportowej. Niestety w obecnym sezonie domowym boiskiem świdniczan będzie obiekt Stali Poniatowa. Stadion w Świdniku ma przejść całkowitą modernizację, otrzyma blisko 3000 miejsc siedzących, nową murawę, boisko treningowe ze sztucznym oświetleniem i całkiem nowe zaplecze.
Kadra Avii to mieszanka wychowanków i zawodników z regionu. Prym wiedzie żywa historia świdnickiej drużyny, weteran Paweł Pranagal, a skutecznie sekundują mu Łukasz Giza (8 goli grając tylko wiosną) i Konrad Tarkowski (5 goli). W przeszłości Avia posiadała w składzie wielu solidnych graczy, wśród których warto wymienić Tadeusza Grulę, Zbigniewa Makucha, Andrzeja Głowackiego i Marka Maciejewskiego, obecnego prezesa klubu. Trochę młodszym kibicom więcej powie nazwisko Pawła Gamli, występującego kilka lat temu w ekstraklasie z Piastem Gliwice.

Orlęta Radzyń Podlaski
Historia zespołu z Radzynia sięga 1924 roku, kiedy to powstał Klub Sportowy Orlęta. W 1969 roku do nazwy drużyny dodano słowo „Ludowy” i od tamtej pory w Radzyniu funkcjonuje LKS Orlęta. Na przestrzeni swojej ponad 80-cioletniej historii najwyższym poziomem rozgrywkowym Orląt była III liga, w której w sezonie 2006/2007 zanotowano najlepszy wynik – 5 miejsce. W tym samym sezonie zwycięstwo w okręgowym Pucharze Polski dało promocję do rozgrywek centralnych, w których już w rundzie wstępnej górą był Start Otwock.
Drużyna Orląt swoje mecze w roli gospodarza rozgrywa na stadionie przy ul Warszawskiej. Kameralny obiekt po modernizacji w 2000 roku może pomieścić 1000 kibiców na miejscach siedzących. W roku 2004 stadion gościł młodzieżowe reprezentacje Polski i Białorusi do lat 18.
Kadra zespołu z Radzynia bazuje na wychowankach i zawodnikach z regionu. Najgroźniejszym zawodnikiem w minionym sezonie był napastnik Jurij Michalczuk, autor 12 goli. Skutecznie wspierał go pomocnik Paweł Pliszka (6 goli), zaś bramkarz Krzysztof Stężała rozegrał wszystkie mecze w pełnym wymiarze czasowym. W gronie zawodników, którzy przyczynili się do sukcesów Orląt należy wymienić Jacka Fiedenia, wówczas zawodnika z drugoligową przeszłością oraz Tomasza Brzyskiego, wychowanka Lublinianki, który do Radzynia trafił właśnie z naszej drużyny.

Tomasovia Tomaszów Lubelski
Początek istnienia tomaszowskiego klubu datuje się na 1923 rok. Z inicjatywy działaczy sportowych wielu klubów w Tomaszowie utworzono klub pod nazwą Miejski Klub Sportowy „Thomasovia”, łącząc budżety i zrzeszając najlepszych sportowców. Po stronie sukcesów tomaszowianie zapisują występy na poziomie III ligi. Najlepszym z trzecioligowych występów okazał się być sezon 2003/2004, gdy Tomasovia zajęła 13 miejsce. Z historii zamieszczonej na stronie klubu dowiadujemy się o awansie drużyny do 1/8 finału pierwszej edycji Pucharu Polski. Dane o PP podają jednak, że zespół z Tomaszowa Lubelskiego wystąpił wprawdzie w pierwszej, powojennej edycji jako Spójnia, ale zakończył swoją przygodę w 1/16 finału przegrywając 2:3 ze Stalą Poznań (czyli Wartą). Jednak największym sukcesem tomaszowskiego zespołu jest wicemistrzostwo Polski juniorów starszych z 2006 roku.
Tomasovia rozgrywa swoje domowe mecze na stadionie przy Al. Sportowej. Obiekt o pojemności ponad 2 tys. miejsc oferuje w 3/4 miejsca siedzące, w tym również kryte dachem.
Kadra Tomasovii opiera się w bardzo dużej mierze na wychowankach, pozostali zawodnicy są pozyskiwani z okolicznych klubów lub z Ukrainy. Najlepszym zawodnikiem zeszłego sezonu był Norbert Raczkiewicz (10 goli). Z ciekawszych zawodników jacy występowali w przeszłości w Tomasovii warto wymienić Daniela Koczona, który z Piastem Gliwice występował w Ekstraklasie, Franka Egharevbe, przebojowego Nigeryjczyka, który później epizodycznie występował w Widzewie Łódź, Śląsku Wrocław czy Admirze Wacker Mödling oraz Piotra Wójcika, występującego w Ekstraklasie w barwach Górnika Łęczna.

Stal Kraśnik
Zespół z Kraśnika został założony w 1951 roku jako Zrzeszenie Sportowe Stal. Pierwszy człon zmienił się w 1957 roku na Robotniczy Klub Sportowy, a w 1975 roku przyjęto nazwę Fabryczny Klub Sportowy Stal Kraśnik. Występy w III lidze to najwyższy szczebel rozgrywkowy osiągnięty przez Stal. Największe sukcesy kraśniczan to awans do 1/16 Pucharu Polski w sezonie 1962/63 oraz wicemistrzostwo Polski juniorów starszych w 1972 roku. W Pucharze Polski Stal szła jak burza po drodze odprawiając Włókniarza Łódź, Śląsk Wrocław i Odrę Opole. Niestety w 1/16 finału Stal musiała uznać wyższość ówczesnego Mistrza Polski Polonii Bytom, nieznacznie przegrywając 3:4.
„Niebiesko-żółci” swoje domowe mecze rozgrywają na stadionie przy ul. Żwirki i Wigury. Obiekt o pojemności 2 tys. miejsc tylko w sektorze gości nie posiada krzesełek.
Kadra Stali to obecnie wielka zagadka. Mimo potężnych kłopotów finansowych drużyna postanowiła wystartować w rozgrywkach III ligi, okupując to jednak potężnymi stratami personalnymi. Nowych klubów szukają najlepsi strzelcy – Daniel Szewc (13 goli) i Tomasz Ryczek (7). Zespół opuścili także Eduardo, Łukasz Mietlicki czy Marcin Zapał. Wobec tych kłopotów Stal może mieć spory kłopot z zajęciem miejsca powyżej strefy spadkowej.
Być może działacze w Kraśniku przypomną sobie o czasach, kiedy wypuszczali z klubu takich graczy jak Andrzej Pop (wicemistrz Polski juniorów, drugi najskuteczniejszy zawodnik w historii Motoru Lublin), Janusz Małek (Mistrz Polski z Lechem Poznań), Bogusław Oblewski (dwukrotny Mistrz Polski z Lechem, 236 meczów w Ekstraklasie) czy Zbigniew Świętek (wicemistrz Polski z Wisłą Kraków, występy w ekstraklasie Belgii w barwach Ostendy i Cercle Brugie).

Chełmianka Chełm
Chociaż historia chełmskiej piłki nożnej datowana jest na początek lat 20., to historia Chełmianki zaczyna się dopiero po wojnie. W 1955 roku do życia powołano Międzyzakładowy Klub Sportowy Start Chełm, który w późniejszych latach funkcjonował jako klub Miejski, Spółdzielczy, Kolejowy, a od 1976 roku jako Robotniczy Klub Sportowy Chełmianka. Losy chełmian układały się różnie, a finanse sprawiły, że z wielosekcyjnego klubu pozostała jedynie sekcja piłki nożnej, ratowana na wszelkie sposoby w latach 90-tych. W 1992 roku Chełmianka połączyła się z Gwardią tworząc Granicę Chełm, ale taki stan utrzymał się tylko siedem lat. W 1999 roku w miejsce Granicy powołano do życia CWKS, który dwa lata później przyjął nazwę Chełmski Klub Sportowy Chełmianka, która funkcjonuje do dziś. Po stronie sukcesów chełmska drużyna notuje występy w III lidze, gdzie dwukrotnie w sezonie 1976/77 i 1982/83 zajmowała 7 miejsce.
Chełmianka rozgrywa swoje domowe mecze na stadionie miejskim przy ul. I Pułku Szwoleżerów. Oddany w 1959 roku do użytku obiekt posiada 2 tys. miejsc siedzących i 500 stojących w sektorze gości. Pozostała część trybun jest wyłączona z użytkowania. Do 1990 roku stadion nosił imię Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego.
Kadra Chełmianki to mieszanka wychowanków i zawodników z regionu. Do najskuteczniejszych w minionych rozgrywkach należeli pomocnik Daniel Krakiewicz (7 goli) i Krzysztof Fajman (5), którego nie zobaczymy w tym sezonie w barwach chełmskiej jedenastki. Z pewnością wiele do gry wniosą pozyskani w lecie Sergio Batata i Michał Górniak z Motoru Lublin oraz wracający po kontuzji Piotr Wójcik.

 

Ostatnią częścią naszego raportu będzie zapowiedź sezonu z perspektywy Lublinianki. Postaramy się przedstawić czytelnikom najważniejsze informacje z okresu przygotowawczego, poruszymy kwestie sparingów transferów i kadry, a także plany i prognozy na nadchodzące rozgrywki.


34.kolejka
17 czerwca, 17:30
 
Stal Kraśnik Lublinianka
Stal Kraśnik Lublinianka
 Poz.  Drużyna Mecze Punkty Z-R-P Bramki
  1. Chełmianka Chełm 34 88 28-4-2 105:19
  2. Górnik II Łęczna 34 73 23-4-7 81:47
  3. AMSPN Hetman Zamość 34 72 22-6-6 88:33
  4. Tomasovia Tomaszów Lubelski 34 67 19-10-5 89:34
  5. Stal Kraśnik 34 61 17-10-7 84:45
  6. Kryształ Werbkowice 34 58 18-4-12 57:40
  7. Lewart Lubartów 34 53 14-11-9 63:49
  8. Łada Biłgoraj 34 46 14-4-16 48:56
  9. Powiślak Końskowola 34 45 13-6-15 47:55
  10. Kłos Chełm 34 42 12-6-16 43:55
  11. Lublinianka 34 42 10-12-12 50:48
  12. Włodawianka 34 42 13-3-18 55:69
  13. Victoria Żmudź 34 39 11-6-17 50:63
  14. Polesie Kock 34 38 10-8-16 62:75
  15. POM Iskra Piotrowice 34 35 10-5-19 55:75
  16. Unia Hrubieszów 34 35 10-5-19 41:53
  17. Lutnia Piszczac 34 22 5-7-22 27:77
  18. LKS Milanów 34 3 0-3-31 18:170